Αισθανόμενος Χρόνος

Philip Trager © Toma Otake, Eiko Oktake

Αισθανόμενος Χρόνος

 

Πως να μετρήσεις αυτό που δεν πιάνεται

χρόνος, 

ενέργεια σε κίνηση, εκδήλωση

Αδίστακτος και ακαταμάχητος

Γλύπτης

 στα μαλλιά, στο μυαλό, και στο σώμα

στη ψυχή

ανάγλυφος και αιθέριος μαζί

 εμπειρικός, σχετικός,

 αναπόφευκτος.

Τα λάδια σε ένα καμβά κενό

 γεμίζω τα χέρια

και τα σέρνω πάνω του

όσο γρήγορα,
όσο αργά θέλω εγώ.

 Ένα πρότζεκτ που δούλευα κάποτε, 

 χρόνια σκληρής προσπάθειας

 είχαν πυκνότητα, είχαν βάρος, 

κάθε στιγμή, κουβαλούσα τον χρόνο, κάθε μέρα

και ήρθε κ έγινε μια εποχή.

και μετά αυτά τα χρόνια, 

 άλλαξαν αίσθηση, βάρος, μέγεθος

ακόμα και μυρωδιά.

Και αν πονούσα τότε

τώρα δεν ξέρω,

πονούσα?

Aαυτός κυλούσε αργά

σμίλευε επιδέξια

όλα τα χρώματά μου

Και τώρα ρωτάω,

πονάς,

δεν βλέπω πόνο, δεν νιώθω πόνο

μόνο δύναμη.

έγινε δύναμη

απέκτησε υπόσταση.

και ρωτάω πάλι,

πονάς

δεν βλέπω πόνο, δεν νιώθω πόνο

γνωρίζω καλύτερα

ψιθυρίζει μέσα μου
και χάνεται

Φλοιοί από ξεραμένα δέντρα

φεύγει από πάνω μου,
το παρελθόν.

Χρόνος, 

άπιαστος, φυγάς και εραστής 

σκύλος πιστός
βασιλιάς των θρόνων

το μυαλό τον χάνει

αλλά το σώμα τον κλειδώνει 

βαθιά, 
σε κάθε κύτταρο,

και  θυμάται.

Στο άγγιγμα ενός καλού άντρα

 η αγκαλιά που σε κλείνει
στη θέρμη, 

μέσα της

διαλύεται ανεπαίσθητα,

 ο καιρός που πέρασε,
δίχως χάδι

 ανάμνηση από όνειρο θολό,

Το σώμα ανασαίνει έρωτα

γιατί ενθυμείται,

ανασαίνει τον χρόνο 

που έχει από παλιά εντυπωθεί.

Ο χρόνος ζει στη μνήμη της αίσθησης.